Naam:    Mike van der Zanden
Woonplaats:    Amersfoort
Geboortedatum:    9 Maart 1987
Lengte:    1.76m
Gewicht:    72 kg
Traint in:         Amersfoort
Vereniging:    Eiffel Swimmers PSV, Eindhoven
Trainer:    Mark Faber


Mike van der Zanden is geboren op 9 maart 1987 in Tilburg (Noord-Brabant). Woonachtig in Moergestel, ging hij naar de basisschool en volgde de eerste 2 jaar van de middelbare school in Oisterwijk. Zijn VMBO en HAVO opleiding vervolgde hij in Eindhoven, waar hij in 2003 zijn diploma behaalde voor het VMBO en in 2006 behaalde hij zijn HAVO-diploma. Op het Pleincollege St. Joris in Eindhoven kreeg hij alle vrijheid om uit te groeien tot zwemmer van wereldformaat. Mede dankzij Paulien Houtepen, sportcoördinator op deze school. Deze school is een LOOT-school, een school die geautoriseerd was om topsportende leerlingen extra faciliteiten te geven. Intussen hij als zwemmer op de NK junioren 2003 in Emmen al naam gemaakt door als eerste gehandicapte zwemmer een medaille te halen op een valide NK. Maar ook op het Wereldkampioenschap voor mensen met een beperking in Mar del Plata, Argentinië, behaalde hij een 5de plaats op zijn befaamde 100m vlinderslag. Hij had zijn sporen achter gelaten bij de concurrentie. Het gebeurde allemaal in het examenjaar van het VMBO.

Na verschillende toernooien in binnen- en buitenland met diverse successen, verzekerde hij zichzelf voor een plaats in het Paralympisch Team. De Paralympische Spelen in Athene (17-28 September 2004) kwamen in zicht. Onder begeleiding van Mandy van Rooden werd een poging gedaan tot eremetaal.
Eremetaal kwam er. Maar niet op zijn belangrijkste afstand, de 100m vlinderslag. De eerste afstand in een Paralympische finale zorgden voor knikkende knieën. Onder toeziend oog van 5000 mensen werd een teleurstellende 5de plaats behaald. De druk was te hoog. Na deze dag moest de 100m vrijeslag gezwommen worden en deze was minstens zo belangrijk. Naar de series lag hij er bijzonder goed voor en de druk nam toe. 's Avonds moest het gebeuren. Een perfecte race was noodzakelijk. Die kwam, waarbij de laatste 15 meter cruciaal bleek te zijn. Het werd brons in 0.56.47, 0.04 seconden sneller dan de nummer 4. Zijn grote kracht kwam tot uiting. Deze Spelen konden niet meer kapot.
Na de Spelen kwam een rustige periode. In januari 2005 kreeg hij een uitnodiging in de bus voor de Paralympic World Cup in Manchester. Een wedstrijd waarbij je alleen op uitnodiging mag deelnemen. Een mooi gebaar na zijn prestaties in Athene. Hij werd hier 5de op de 100m vlinderslag. Hij bleef aansluiting houden bij de wereldtop.
2006. Het jaar van de Wereldkampioenschappen in Durban, Zuid-Afrika. Het was een roerig jaar. Een jaar vol veranderingen. Een fantastisch nieuw zwemstadion in Eindhoven, een nieuwe trainer. Het was misschien wel te veel van het goede. Zijn prestaties waren niet bijzonder. Desondanks werden de eerste stappen al gezet naar Beijing 2008.

In april 2007 werd een slijmbeursontsteking in zijn rechter schouder geconstateerd. Hij kreeg hiervoor een spuit om het genezingsproces iets te versnellen. Net voordat hij een absoluut belangrijke wedstrijd een in het vooruitzicht had: de open Duitse Kampioenschappen. Elk jaar het strijdtoneel waar zwemmers vanuit de hele wereld naar toe komen. 2 Weken voor het toernooi kreeg hij groen licht om weer te trainen. Was het verstandig om naar Berlijn af te reizen? Hij waagde de gok. Het bleek een goede keuze. Blijkbaar hadden de 3 weken langs de kant hem goed gedaan. Uitgerust vertrok hij naar Berlijn en verbeterde zijn PR op de 100m vlinderslag naar 1.00.52. Een verbetering van bijna een seconde. Het Europees Record op de 200m vrijeslag kwam op zijn naam. Maar nog belangrijker, zijn schouder was goed genezen.
Na de NK in juni kon er terug gekeken worden op een mooi zwemjaar. Na de vakantie begon de belangrijkste fase. Het Paralympisch jaar!
In maart 2008 werd in Esbjerg, Denemarken, de limiet gezwommen voor Beijing 2008. Hij voldeed ook meteen aan de vormbehoud. Een plek in het Paralympisch Team was wederom veilig gesteld. Zijn PR op de 100m vlinderslag werd verbeterd naar 1.00.32. De magische grens van de minuut kwam in zicht. Hij wist dat hij in Beijing een tijd van onder de minuut nodig was voor eremetaal.
Maar... Het noodlot sloeg weer toe. In mei 2008, een jaar na zijn blessure, kwam de schouderblessure terug. Een doodsteek zo vlak voor de Spelen. Een periode van 4 weken was hij uit het water. De twijfel sloeg toe. De doktoren en fysiotherapeuten deden hun uiterste best. Johan Jorissen en Paul Cuppen leverden fantastisch werk en zorgden voor een sprong vooruit en na 4 weken kon het trainen weer rustig beginnen.
In juni 2008 tijdens de NK lange baan te Amsterdam, kwam op de 100m vlinderslag 1.01.28 op de klokken. Was het mogelijk om in 3 maanden, 2 seconden vooruitgang te boeken? Hij zag in dat er niets meer verkeerd mocht gaan. Het werd de zwaarste periode uit zijn zwemcarrière. Elke training werd er op het randje gebalanceerd. Het moest, anders was de kans op eremetaal verdwenen. Het werd trainen met bloed, zweet en tranen. Elke dag een bezoek aan de fysiotherapeut om de schouder te laten behandelen.
Op vrijdag 15 augustus 2008 vertrok hij naar Chunchon, Zuid-Korea. De uitvalsbasis van het Nederlands Paralympisch Team. Trainen in alle rust en vrijheid. De laatste loodjes!

Het trainen verliep erg goed. 30 Augustus zou hij afreizen naar Beijing. De taper was inmiddels begonnen en de vorm die er moest zijn, was in zicht. Eremetaal op de 100m vlinderslag was het doel. Waar het 4 jaar geleden mis ging, leek het nu eindelijk te gaan lukken. Op 8 september 2008 barstte de hel los. In de series kwam een tijd van 0.59.98 op de klokken. De magische minuut was doorbroken. Niet veel gingen hem voor. Op dit moment waren er nog maar 5 mensen die deze grens doorbroken hadden. Met een 4de plaatsingstijd voor de finale nam het geloof toe. Na al die maanden keihard werken moest dit de kroon op zijn succes worden. Na een zinderende finale waar 6! zwemmers onder de minuut doken kwam er een 3de tijd op de klokken. BRONS! Tijd: 0.59.39. Het onmogelijke was mogelijk. Het doel was bereikt. De 100m vrijeslag werd ook een PR. De 200m wisselslag en de 400m vrijeslag waren wat minder, maar het kon de pret niet drukken. Het doel was bereikt. Zijn 100m vlinderslag werd met eremetaal beloond.
Door een aantal conflicten besloot hij na de Spelen om een punt te zetten achter zijn carrière. Maar mede dankzij nieuwe veranderingen binnen het Nederlands Paralympisch Zwemmen werd de zwembroek in januari 2009 toch weer aangetrokken. In een nieuwe omgeving, Zeist en Amersfoort, maakt hij nu een doorstart onder leiding van Mark Faber. Een gerenommeerd zwemtrainer die diverse zwemmers naar EK’s, WK’s en Olympische Spelen heeft begeleid.